havalardan konuştuk

hava sıkılmaya başlamıştı seni ilk gördüğümde. 

kar arifesiydi, yaprakların dökülmekten sıkılıp toplanıp ağlaştıkları mevsimlerdendi. 

kahkül bırakmaya karar vermişti sokaklar.

zamansızdı gözlerinin, gözlerime dokunuşu. zamansızlığındandı güzelliğin.

bulutlar mayalanıp uykuya dalmıştı, yağmur olmak için. yağmur olup zamanı hızlı akıtmak için.

yağmur yağdığında zaman akıyordu sokaklardan. sonra, sonra herşey

seni bana beni sana getirmek için var gücüyle çalıştı. 

hızlı aktı zaman. anneler televizyon dantellerinden vazgeçti, modernleşti. 

çocuklar elma şekerlerinden vazgeçmediler ama

misket oynamıyorlardı mesela artık. 

sen şehir şehir büyütürken çocukluğunu,

ben bir şehre mıhlanmış bekliyordum artık büyütmeden yokluğunu.

taso yoktu, misket yoktu artık. 

belki de sırf bu yüzden hiç bir kavuşma benzemeyecekti

bizim kavuşmalarımıza.

hava sıkılmaktan hiç bu kadar sıkılmayacaktı ve biz

hava daha da sıkılsın diye gülecektik, güldükçe, gülerek kavuşacaktık birbirimize.

olur mu o zaman?

Yüzümüzdeki mazeretleri bıraksak bir kenara.
Aklımızdaki masumiyetlerle sevişsek.
Şafak vakti sen yorulsan.
Aşkımızı iç eden medeniyetlerle döğüşsek.
Güneşi doğursa akşamcı bir makinist.
Sen varsan alkole de hacet yok.
Belki bir şişe şarap ve biraz da opioid antagonist.
Kahvaltı da hazırlarım sana akşam olunca.

Olur mu o zaman?


Siyasi bir parti kursak seninle Avrupa menşeili.
Evcilik ve fraksiyonculuk oynasak çocuklarımız büyürken.
Sen bir dakikalık sevgi duruşlarımızda kapatma gözlerini.
Ben biraz ekmek ve peynir de getiririm eve gelirken.

Hem bak,
Bütün bunlar bir yana;
Güzel şiir de yazarım ben sana.

Sen oluruna olmaz dersen,

Olan olmuş

Olur mu ozaman?

yarın

merhaba deyip,
gülümse
ona .

sonsuz bekleyis

ne diyorum biliyo musun? hani uzaklasmak istersin sayfaların arasından, uzaklastırma cezasız
denizlerin kıpırtısına.. o kıpırtılar yetmediginde gözlerini gökyüzüne dikmek istersin dalgaların icinden.
ve gökyüzünün tükenmeye basladıgını hissettiginde cocukca bir telasla uzaklasırsın yine cocuklugundan.
ne diyorum biliyo musun? korkuyorum. bakmana korkuyorum. o bakısların üstüme degdigi anda
herseyin baslayacagını ve sana bakma korkumu yitirecegimden korkuyorum.
üsüyorum.
insanlar acılarla büyür de, hayaller kırıla kırıla adam olur mu sence?
al götür beni buralardan, bir martının denize düsme süresince.. denize uzanıp, gökyüzünü seyredelim
ve gökyüzünü kirletelim biraz sigarayla.. telassız.