medcezir

bigün biri gelir
tüm pasını siler hayatın..
silkelenirsin, perdelerin değişir..
yosunlarından arınırsın .
bi süre oturur öylece, izler
neleri değiştirdiğini bilmeden gülümser..
masayı tozlu köşesinden alır;pencere önüne koyar
en güneşlisinden..
yatağını alır orta yere,
duvarlarla değil benimle uyu dercesine..
o gelir..
damlayan musluk susar,
bayat ekmek buğulanır,
kitaplar gülümser rafta..
ve
sonra gider,
beklediğin gibi..
silip götürdüğü tüm pasa bir zincir de o ekler..
kutuda ekmek,kavanozda çay çoğaldıkça
o azalır..
her adımında sararır perdeler
masa ardından bakar..
bi başına kalır yatağın,ortada..
seni bekleyen yalnızlığın gibi
sönmek üzere olan bi yıldızdan çıkıp gelen
yalnızlığın gibi..
sarar seni ekmeğin son buğusu .

konstantinos kavafis

Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim, dedin

bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.

Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;

-bir ceset gibi- gömülü kalbim.

Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?

Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,

kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,

boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.

Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.

Bu şehir arkandan gelecektir.

Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,

aynı mahallede kocayacaksın;

aynı evlerde kır düşecek saçlarına.

Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.

Başka bir şey umma-

Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,

öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.

'y'

yalnızım yalnızım diyorsun da
bir de yalnızlığı düşün
ne haldedir şimdi

's'

bi sessizlik oldu.
gürültüden sonraki sessizlik
kirpiğin kirpiğe değdiği andaki sessizlik
tebessüm sonu sessizlik
duyulamayan sessizlik
hiç biri değildi.
bi sessizlik vardı ve o
geri geldi yeniden.
tanıyordum, aşinaydım
fakat garipsedim yine de.
neydi bu şimdi? demeden önce
ne olmuştu
unuttum.
sessizlik geri geldi .

'ev'

anlaşılacağı üzere evimden ve buna ek olarak yalnızlığımdan yazıyorum . 

kahvaltı hazırlayacaktım, kim uğraşacak dedim, markete gitmek hazırlamak kurmak.. sonuç? yalnız kahvaltı etmek. sevmiyorum yalnız kahvaltı etmeyi . 

yumurtanı tokuşturacağın kimse yoksa kahvaltı etmeyeceksin arkadaş . 

ekmeğine peynir reçel sürüp yedireceğim kimse yoksa doyamam da ben . 

bugün de açız çok şükür,

ben bir kahve yapayım .