'y'

yalnızım yalnızım diyorsun da
bir de yalnızlığı düşün
ne haldedir şimdi

's'

bi sessizlik oldu.
gürültüden sonraki sessizlik
kirpiğin kirpiğe değdiği andaki sessizlik
tebessüm sonu sessizlik
duyulamayan sessizlik
hiç biri değildi.
bi sessizlik vardı ve o
geri geldi yeniden.
tanıyordum, aşinaydım
fakat garipsedim yine de.
neydi bu şimdi? demeden önce
ne olmuştu
unuttum.
sessizlik geri geldi .

'ev'

anlaşılacağı üzere evimden ve buna ek olarak yalnızlığımdan yazıyorum . 

kahvaltı hazırlayacaktım, kim uğraşacak dedim, markete gitmek hazırlamak kurmak.. sonuç? yalnız kahvaltı etmek. sevmiyorum yalnız kahvaltı etmeyi . 

yumurtanı tokuşturacağın kimse yoksa kahvaltı etmeyeceksin arkadaş . 

ekmeğine peynir reçel sürüp yedireceğim kimse yoksa doyamam da ben . 

bugün de açız çok şükür,

ben bir kahve yapayım .